ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ …ΖΩ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΙΒΛΙΟΥ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Γράφει η Βασιλική Νικοπούλου.
- Published Date
Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου καθιερώθηκε να γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.
Ημέρα των συγγραφέων, των εκδοτών και των πνευματικών δικαιωμάτων.
Η ημερομηνία της 23ης Απριλίου επιλέχτηκε για πρώτη φορά το 1925 από βιβλιοπώλες της Καταλονίας, επειδή συνέπιπτε με την ημερομηνία θανάτου του Ισπανού συγγραφέα του Δον Κιχώτη, Μιγκέλ ντε Θερβάντες.
Το 1995 όμως, η Unesco καθιέρωσε την 23η Απριλίου, ως ημερομηνία εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου, επειδή συμπίπτει και με τον θάνατο ενός άλλου, μεγάλου, κλασικού των διεθνών γραμμάτων, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Το βιβλίο ή αρχαιοελληνικά βυβλίον, ως υλικός φορέας γραπτού, εικαστικού ή και συμβολικού (γραφή BRAILLE) πλέον περιεχομένου, αποτελεί το αρχαιότερο μέσο διάδοσης της γνώσης.
Η αξία του ανυπολόγιστη εξυπηρετεί τις Τέχνες, τις Επιστήμες και την Εκπαίδευση.
Τα μεγέθη του ποικίλουν ανάλογα τον σκοπό έκδοσης και το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνονται.
Αποτελείται από φύλλα, τα συνδεδεμένα τεμάχια των 16 σελίδων, που αποτελούν το γνωστό πλέον τυπογραφικό και κάθε φύλλο έχει δύο σελίδες με τη δική τους ονομασία και αρίθμηση.
Η αριστερή σελίδα λέγεται verso και βαπτίζεται πάντα με ζυγούς αριθμούς, ενώ η δεξιά recto ή καλή σελίδα και πάντα αριθμείται με τους μονούς.
Οι δυο απέναντι σελίδες στο κέντρο του κάθε βιβλίου μερικές φορές λέγονται και σαλόνι.
Το εξώφυλλο και οπισθόφυλλο δένει αρμονικά και σφικτά με κόλλα ή και με κλωστή το εσωτερικό σώμα του δίνοντας και το ακριβές στίγμα του περιεχομένου του. Υποχρεωτική Σελίδα είναι αυτή των Πνευματικών Δικαιωμάτων (Copyright Page) που φέρει γενικές και ειδικές πληροφορίες για την έκδοση του βιβλίου όπως:
στοιχεία συγγραφέα, εκδότη, τυπογραφείου και ενδεχόμενων συντελεστών (γλωσσική, εικαστική, νομική, διαφημιστική επιμέλεια)
αύξοντα αριθμό ανατύπωσης
καθεστώς, δικαιούχους και δήλωση επιφύλαξης πνευματικών δικαιωμάτων
αριθμό ISBN (International Standard Book Number)
και λοιπές χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία και την καταχώρισή του Από όλα τα παραπάνω ξεχωρίζουν βιβλία που ανήκουν στην απροκάλυπτη, πρωτόλεια, εκκρινόμενη δημιουργία που ξαφνιάζει με τις εξάρσεις, τις ανατροπές του λόγου και τις επιτεύξεις της.
Υπάρχουν βιβλία που γράφονται εκ του ασφαλούς με περισσή χάρη και φροντίδα γλώσσας, σύνταξης και εμφάνισης και βιβλία βαθιάς συνείδησης θα ‘λεγα, του περιεχομένου τους. Βιβλία που γράφονται για να γραφτούν και βιβλία που γράφονται για να διαβαστούν.
Αν αναλογιστεί κανείς τώρα τις ουσιαστικές διαφορές μιας έκδοσης του χθες και του σήμερα, θα διαπιστώσει, ότι ο πλούτος, η τεχνολογία, η υπέρμετρη φιλοδοξία και ο αγώνας για επωνυμία οδήγησαν σε οργασμό ποικίλων εκδόσεων, ταράζοντας τις ισορροπίες μεταξύ δημιουργίας, έκδοσης και ανάγνωσης.
Ο συγγραφέας πια, έχει χάσει την επαφή του με το πιεστήριο κι ο εκδότης πάνω απ’ όλα είναι επιχειρηματίας.
Κάποιοι νέοι στα γράμματα θα παραμείνουν «νέοι», εξαιτίας της φτωχικής τους τσέπης και κάποιοι πασίγνωστοι κιόλας απ’ το πρώτο τους βιβλίο, λόγω διαφήμισης και δημοσίων σχέσεων θα φαντάζουν αθάνατοι.
Δυστυχώς σε όλες τις εποχές η τέχνη, επομένως και η συγγραφή χρησιμοποιείται κατά κόρον από τον εξουσιαστή άνθρωπο, που θέλει να επιβληθεί στη μάζα ή ν’ αναδείξει το υπερεγώ του.
Γι’ αυτό και η πολιτική μόνο βραχυπρόθεσμα νικάει την τέχνη. Όταν ένα έργο έχει ειδικό βάρος γραφής και περιεχομένου κερδίζει τελικά τον πόλεμο σε βάθος χρόνου.
Μετράει όχι μόνο πόσοι θ’ αγοράσουν ένα βιβλίο, αλλά και πόσοι θα το διαβάσουν και θα το κάνουν κομμάτι της ζωής τους.
Οι επανεκδόσεις δεν αποτελούν, σε όλες των περιπτώσεων, σημείο πολιτιστικής ανάτασης.
Τα γραπτά ΔΕΝ μένουν πάντα.
ΠΑΝΤΑ μένουν τα καλά γραπτά. …
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ.
