Σαν σήμερα στις 3 Αυγούστου 1977 έφυγε από τη ζωή ο Μακάριος.
- Published Date
Ήταν 5.15 τα ξημερώματα της 3ης Αυγούστου όταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος άφηνε την τελευταία του πνοή.
Ότι δεν πέτυχαν οι Άγγλοι στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ότι δεν είχε πετύχει η χούντα του Ιωαννίδη και η ΕΟΚΑ Β’ το 1974, το πετύχαινε η καρδιά του.
Ήταν η δεύτερη προειδοποίηση.
Η πρώτη ήταν στις 3 Απριλίου όταν έπαθε το πρώτο έμφραγμα.
Άντεξε.
Στις 11 το βράδυ της 2ας Αυγούστου χτυπήθηκε για δεύτερη φορά.
Πάλαιψε μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ήταν η τελευταία μάχη.
Κι από τις λίγες που έχασε.
Φανατικός καπνιστής, δεν πρόσεχε την υγεία του.
Άλλωστε όλη του η ζωή ήταν ένας σκληρός αγώνας.
Απέκτησε στα 64 χρόνια που έζησε φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς.
Τόσο στη Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα.
Το πρόβλημά του ήταν ότι δεν μπόρεσε να δώσει στους άλλους να καταλάβουν ότι μετά το 1960 που η Κύπρος έγινε ανεξάρτητο κράτος δεν ήταν και δεν θα μπορούσε να είναι ο εντολοδόχος της Αθήνας, αλλά είχε την υποχρέωση να χαράσσει τη δική του πολιτική γραμμή για το καλό της Κύπρου που ήταν πια ανεξάρτητο κράτος.
Ο θάνατός του ήρθε σε μια δύσκολη στιγμή για το Κυπριακό.
Ως νόμιμα εκλεγμένος Πρόεδρος της ενωμένης Κύπρου πίεζε προς όλες τις κατευθύνσεις για την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και την επανένωση των δύο κοινοτήτων.
Ήρθε σε σύγκρουση με τον Καραμανλή, τον Γεώργιο Παπανδρέου και φυσικά με τους Παπαδόπουλο, Ιωαννίδη.
Ήρθε σε σύγκρουση και με τους παλιούς συναγωνιστές του στη Κύπρο.
Αυτοί βλέπετε μιλούσαν για Ένωση ενώ η Κύπρος ήταν ανεξάρτητο κράτος και με την έγκριση της Ελλάδας.
